Ξεμακρη μουσική ξεδιπλωνεται,
στήν ακρη τού δρομου
στήν συνοικια τήν παλιά,
αναμεσα από πετρινα σπιτια παλιά.
Νοτες μπλεγμενες αφημενες
σέ δημοσια αυτιά
ποιός να ξερει?
Από πουθε να¨ρχονται
τά βιολιά οι τρομπετες
οι πλανεμενοι μουσικαντιδες.....
Χανουν τίς ριζες των
οι ενοιες τών χαρουμενων
συγκινησεων.
Πλεγματα συνχορδιών
αντικρουσματα γρηγορων
ή αργών χρονων
πλεγματα αντιξοων καιρών.
Κοσμος λιγοστός σταματαει
στού ερωτος τήν μουσική,
φευγουν κι¨απομακρινονται
οι φαυλες ερημες σκηνές
μοναξιάς λυπης χαράς,
σβηνουν τά βηματα
τών μουσικών τού δρομου
σέ αλλα περασματα............
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου