Mιά ανοιξιατικη ημερα αισιοδοξιας

Ω ανοιξη νεότης τού χρονου
Ω νεοτης ανοιξη τής ζωης
Πανω στούς λοφους τής ιερα οδου καί πανω από τό δρομοκαϊτιο ολα φαινοντουσαν
μαγικά.Τό χωμα αφρατο καί μυρωδατο μέ τήν πλουσια χλωριδα του καί οι σποροι
μπαιναν στήν δικιά τους μαγική συμπαντική στιγμή,.περιμενοντας τίς πλανιτικές
συνχορδιες νά περασουν από τά ουρανια παραθυρα καί νά δωσουν τήν δυναμη
στά βλασταρακια νά βγούν, στά ωραια λουλουδια με τα πολιχρωμα κοκκινα καί
κιτρινα νά απλωθούν σάν ενα μωσαικό.
Η ζωή ειναι γλυκιά σε μια ανοιξιατικη ζεστή ημερα.
Μπορουμε νά πουμε χεϊ στόν δρομο μεταξύ τού χορταριού καί τόυ λευκού,αναμεσα σέ
μυστικά μονοπατια διπλα στίς λιμνες καί διασχιζοντας τά δασυλια, θα'θελα να'μουν
στήν ραχη ενός αλογου,ν'ακουω γελια παιδιών ανεμελα νά παιζουν μ'αγρια ζωα μέ
αρνακια καί φιδια καί νά μήν φοβουνται.
παντύ φρουτα μεσα σέ πλεκτά κοφινια φρεκα λαχανικά διαθεσιμα γιά ολους διχως
ζηλιες ανταγωνισμούς μεταξύ πλουσιων καί φτοχών,διαδυλωσεις μέ δακριγονα,κλε-
ψιματα καί απατεωνιές
Ολ'αυτά φαινονται απατηλά γιά τήν ανθρωπινη φυση ξενα κι'απομακρα γιά τόν
ανθρωπινο νού.
Μάς εχουν μαθει νά φοβομστε καί νά μα΄ς αρεσει η αγωνια γιά μιά επιβιωση σ'ενα
συστημα που'χει μοναχα πατεριτσες γιά νά μπορεσει νά βηματιζει ορθά.
Η καθαρια συνηδηση μέ τίς ησυχες ωρες σέ ενα αιωνιο βασιλικό θεϊκό συμπαν ειναι
γιά μάς μια ουτοπια ολα φαινεται οτι ειναι καταδικασμενα νά επιβραβεβουν τήν
ανθρωπινη μιζερια τόν πονο καί τήν λυπη.
Εχουμε οτι μάς αξιζει καί αγνωουμε οταν καποιος δυπνός μας υποφερει.
Η ατομική ευδαιμονια κλεινει τά αυτιά καί ολα μάς φαινονται απομακρα στόν βωμό
τής καλοπερασης γιά λιγην ωρα καί μετά ποιός ξερει?